موزه ملی ایران دوفصلنامه موزه ملی ایران 2783-2228 3 1 2025 02 01 Museum and the sublime (Based on Kantian sublime) موزه و امر والا (بر مبنای امر والای کانت) 720627 10.22034/jinm.2024.553360.1054 FA نغمه حسین قزوینی دانش آموخته دکتری پژوهش هنر، دانشگاه الزهرا. راهنمای موزه ملی ایران Journal Article 2022 05 08 Why do historical objects invoke feelings of thrill for some, but remain soulless for others? This indescribable feeling has been less addressed in the literature. In the present article, Kant’s concept of sublime has been used to describe the state of the audience. The Sublime is stimulated in the form of movement through a large object in our minds. It challenges the limits of the power of imagination, and makes us aware of our supernatural destiny which in Kant’s brief definition: is a feeling that is closely linked to a moral talent similar to morality.<br />Some historical objects can arouse the imagination of the audience, to describe the sublime in the museum. Thus, the man tries to use his imagination to reflect on the past of the objects, people, or societies that have created them and thus, vanished. This action leads to transcendence from the sensory criteria and awareness of their supernatural destiny. Accordingly, the conscious use of this feeling in a museum can lead to the formulation of new policies, to attract the audience and educate on the ethics of society. چرا برای برخی افراد موزه‌ها مکانی بی‌روح است و برخی افراد را به وجد می‌آورد؟ احساسی غیر قابل توصیف، که کمتر بدان پرداخته شده ‌است. حال در مقاله پیش رو برای توصیف این حالت یا احساس مخاطبین از امر والای کانت بهره گرفته ‌شد. در تعریف مختصر امر والا از نظر کانت باید گفت؛ امر والا به وسیله عینی عظیم، به صورتی جنشی در ذهن ما بیدار می‌شود و سپس قوه متخیله را تا انتهای مرزهایش بسط می‌دهد؛ که موجب آگاهی ما از سرنوشت ماوراء‌طبیعی خویش می‌شود؛ احساسی که با استعدادی ذهنی شبیه اخلاق، پیوندی تنگاتنگ دارد.<br />برای توصیف امر والا در موزه، باید گفت، اشیاء تاریخی می‌توانند برانگیزنده خیال مخاطبین باشند. بدین ترتیب که انسان سعی می‌کند از تخیل خویش درباره گذشته اشیاء، انسان‌ها یا جوامعی که آنها را پدید آورده‌اند و از بین رفته‌اند، بهره‌ گیرد؛ و این امر موجب بسط قوه تخیل یا به عبارتی فرا رفتن از معیارهای حسی و آگاهی از سرنوشت ماوراء‌طبیعی ایشان می‌شود؛ به گونه‌ای که بهره‌گیری آگاهانه از این احساس در موزه‌ها می‌تواند، به تدوین سیاست‌های نوین در جذب مخاطب و حتی پرورش اخلاق جامعه منجر شود. http://jinm.irannationalmuseum.ir/article_720627_f0dd4d85739d5646a8d804694fff08bf.pdf