موزه ملی ایران دوفصلنامه موزه ملی ایران 2783-2228 3 1 2025 02 01 Human remains from Zard-e Sahel, Kashan, Iran بقایای انسانی محوطه زرد ساحل، کاشان، ایران 724188 10.22034/jinm.2025.2053754.1102 FA آرکادیوش سولتیسیاک گروه زیست باستانشناسی، دانشکده باستانشناسی، دانشگاه ورشو 0000-0002-9040-5022 Journal Article 2025 02 18 During the archaeological survey around Kashan, an assemblage of lithics was found at Zard-e Sahel together with many human and a few animal bone fragments. Based on the lithic typology, it was tentatively dated to the Late Neolithic. Most human remains were cremated at a relatively consistent high temperature and represented several adult and non-adult individuals. Although the assemblage was exposed on the soil surface and affected by various taphonomic agents, some traces of the red ochre were still visible on the surface of three elements. The frequencies of retrieved elements were somewhat different than at a nearby contemporary site of Tepe Sialk, likely due to the fragmentary character of the assemblage from Zard-e Sahel. Although cremation was not popular in the Near East, this burial custom was relatively more popular during the Neolithic than in the later periods. در جریان بررسی‌های باستان‌شناسی پیرامون کاشان، مجموعه‌ای از دست ساخته های سنگی در محوطۀ زردِ ساحل به‌دست آمد که همراه با شمار زیادی از قطعات استخوان انسانی و تعداد اندکی استخوان جانوری بود. بر اساس گونه‌شناسی و فناوری دست ساخته های سنگی، این مجموعه به‌طور تقریبی به نوسنگی جدید تاریخ‌گذاری شده است. بیشتر بقایای انسانی در دمای نسبتاً بالای ثابتی سوزانده شده بودند و متعلق به چندین فرد بزرگسال و غیربزرگسال بودند. اگرچه این مجموعه روی سطح خاک قرار داشت و عوامل گوناگون طبیعی بر آن اثر گذاشته بودند، اما هنوز بقایای گل اُخرا (رنگ قرمز طبیعی) روی سطح سه قطعه قابل مشاهده بود. فراوانی بخش های به‌دست‌آمده با محوطۀ هم‌دوره آن در همان نزدیکی، یعنی تپه سیلک، تفاوت‌هایی نشان می‌دهد که احتمالاً به دلیل شکستگی زیاد در یافته‌های محوطۀ زردِ ساحل بوده است. هرچند آتش سپاری یا سوزاندن مردگان در غرب آسیا رایج نبوده، اما این شیوه‌ی تدفین در دوره‌ی نوسنگی رایج‌تر از دوره‌های بعدی بوده است. http://jinm.irannationalmuseum.ir/article_724188_5e6e32ea040d53e2c9eb490575283290.pdf